Árið 1902 markar upphaf mestu framfarasóknar í íslenskri atvinnusögu. Þá hófst vélvæðing íslenskra fiskiskipa, sem oft er nefnd iðnbylting Íslendinga. Hinn 25. nóvember 1902 var á Ísafirði farið í fyrstu reynsluferðina á íslenskum vélbát og fjórum dögum seinna fór forvígismaðurinn og bátsformaðurinn Árni Gíslason í fyrstu veiðiferðina. Á vetrarvertíðinni var báturinn gerður út frá Bolungarvík. Bátur þessi var hinn sögufrægi sexæringur Stanley, sem á þessum tíma hefur að líkindum verið orðinn um hálfrar aldar gamall. Árni Gíslason átti bátinn í félagi við Sophus J. Nielsen verslunarstjóra á Ísafirði. Fullyrða má, að með setningu mótorvélar í bát þeirra Árna og Sophusar hafi verið tekið stærra skref í þróun útgerðar á Íslandi en nokkurn óraði fyrir, þótt ekki skorti efasemdir margra í fyrstu. Nöfn þeirra félaga eru letruð gullnu letri í atvinnusögu Íslendinga. Um fyrstu reynsluferðina á Stanley segir svo í blaðinu Vestra á Ísafirði: „Báturinn var inni á Polli, og fór formaður hans ásamt meðeiganda sínum og nokkrum bæjarmönnum fyrstu ferðina út í Hnífsdal. Ferðin gekk ágætlega, og gekk báturinn álíka og sex menn róa. Hann var 40 mínútur utan úr Hnífsdal og inn á Ísafjörð, en fór þó sjálfsagt fimm mínútna krók inn í Djúpið.“
Í Tjöruhúsinu í Neðsta gefst kostur á að bragða á dýrindis sjávarréttum meistarakokksins Magnúsar Haukssonar. Opið er alla daga frá því fyrir hádegi og fram á kvöld. Fyrst og fremst verður boðið upp á fiskmeti og munu saltfiskveislurnar skipa sinn sess.
Stofnfundur Sambands íslenskra sjóminjasafna var haldinn í Sjóminjasafninu í Reykjavík 15. október s.l. að viðstöddum fulltrúum þeirra safna sem undirrituðu lög og stofnskrá sambandsins. Söfnin sem standa að stofnuninni eru Byggðasafn Vestfjarða, Síldarminjasafn Íslands, Sjóminjasafn Austurlands, Sjóminjasafnið á Eyrarbakka, Byggðasafn Garðskaga, Víkin-Sjóminjasafnið í Reykjavík, Byggðasafnið að Görðum, Byggðasafnið á Hnjóti og vænta má þess að Sjóminjasafnið á Húsavík gerist einnig aðili að sambandinu. Á fundinum kom fram að stofnun sambandsins er stórt skref sem aðstandendur vonast til að skili gifturíkum árangri. Margrét Hallgrímsdóttir, þjóðminjavörður, stjórnaði stofnfundinum og taldi stofnun sambandsins vera "afar farsælt skref" við uppbyggingu sjóminjasafna á Íslandi. Kosin var stjórn nýja sambandsins og hana skipa Örlygur Kristfinnsson frá Síldarminjasafninu, sem jafnframt er formaður, Jón Sigurpálsson frá Byggðasafni Vestfjarða og Ágúst Ó. Georgsson, sem tilnefndur er af hálfu Þjóminjasafns Íslands. Helgi M. Sigurðsson frá Sjóminjasafninu í Reykjavík var kjörinn varamaður og varafulltrúi Þjóðminjasafnsins er Lilja Árnadóttir.
Samband íslenskra sjóminjasafna mun hafa eftirtalin markmið: að skapa umræðuvettvang um sjóminjar, að efla og skipuleggja varðveislu sjóminja, að koma á samstarfi um skráningu, að efla rannsóknir á sögu sjómennsku, siglinga og strandmenningar, að efna til samstarfs um sýningar, að stunda sameiginlega kynningu á sjóminjum Íslands og síðast en ekki síst að berjast fyrir stofnun bátafriðunarsjóðs.
Í maí í ár eru liðin 60 ár frá því að nýsköpunartogarinn Ísborg kom til Ísafjarðar, en það var árið 1948. Hann var í eigu Togarafélags Ísfirðinga. Í ágúst þremur árum síðar, kom svo togarinn Sólborg til Ísafjarðar. Ísborgin var 655 brl og Sólborgin var 732 brl, og voru þetta stærstu skip sem til þessa höfðu verið gerð út frá Ísafirði.
Þann 29 maí sl. afhentu hjónin Ásgeir S. Sigurðsson og Messíana Marzellíusdóttir, Byggðasafni Vestfjarða Harmonikusafn Ásgeirs S. Sigurðssonar til eignar og varðveislu. Harmonikusafn Ásgeirs telur um 140 harmonikur og verður í sumar sýning á hluta þess í Turnhúsinu. Mun Ásgeir verða á staðnum eftir atvikum og sýna handbrögð við viðgerðir á harmonikur.
